Artistiek Kompas - over je principes als (podium)kunstenaar in het buitenland

Wat doe je als het regime van het land waar je gevraagd wordt te spelen botst met mensenrechten en tolerante waarden?
Monday 15 April 2019, 13:00

DutchCulture en het Fonds Podiumkunsten nodigen vertegenwoordigers uit de (podium)kunsten uit deel te nemen aan een bijeenkomst over artistieke vrijheid in het buitenland.
 

Nederlandse makers zijn over de hele wereld te vinden en dragen daarmee de waarde van onze kunsten uit. Op zoek naar nieuwe werelden, ander publiek, onverwachte ontmoetingen en inspiratie. Maar werken in andere landen betekent soms ook afwegingen maken en nadenken over wie jij bent als maker in relatie tot de ander. Pas je je werk aan als daarom wordt gevraagd? Wat doe je als het regime van het land waar je gevraagd wordt te spelen botst met mensenrechten en tolerante waarden? Is je rol als kunstenaar groter dan die van het tonen van je werk? Op welk kompas vaar je om dat te bepalen?

 

Ervan uitgaande dat je graag naar het buitenland wilt, helpen we je met dit programma om een gewogen afweging te maken. Met een keynote van Lionel Veer, consul-generaal in Sint-Petersburg, tevens oud-ambassadeur Mensenrechten, én aan de hand van vier concrete cases met verschillende uitkomsten gaan we aan de hand van breakout sessies met elkaar in gesprek. 

Heb je ervaring met werken in het buitenland en het vraagstuk rondom artistieke vrijheid, kom dan naar de bijeenkomst om mee te praten of te luisteren naar de ervaring van anderen.

 

Wanneer: 15 april 2019
Tijd: 13.00-17.00 met aansluitend netwerkmoment
Waar: Het Huis Utrecht, Boorstraat 107, 3513SE Utrecht 

Bij binnenkomst word je meteen ingedeeld op de breakoutsessies, zorg er daarom voor dat je van te voren een keuze hebt gemaakt. 

 

Voertaal: Nederlands
Toegang gratis, reserveer via deze link 

Attend op Facebook

CASES BREAKOUT SESSIES: 

 

BonteHond, Gezocht konijn (regie René Geerlings), in coproductie met ATTA Festival – Istanbul
BonteHond maakte met Gezocht konijn een ‘politiedetective voor peuters’, waarin een ondeugend konijn de orde van de stad verstoort met wortels en keutels en daardoor de politie achter zich aankrijgt. Het ATTA Festival herkende de artistieke gelaagdheid van de voorstelling en nodigde BonteHond uit om in Istanboel met Turkse acteurs de voorstelling opnieuw te maken. Dikkat: Tavşan Aranıyor toert op dit moment langs zes steden in Turkije. Deze internationale samenwerking laat zien hoe kunst de grenzen overbrugt maar ook hoe universeel kinderen zijn. De makers werden uitgedaagd de boodschap van de voorstelling, te geloven in jezelf, te vertalen voor een andere cultuur zonder de kern van de voorstelling te verliezen.

De voorstelling is vervolgens ‘terug’ uitgenodigd om in West-Europa te spelen voor onder andere een Turks publiek om zo nieuw publiek voor theater te werven. Maar zal dit geen weerstand oproepen in het huidige politieke klimaat in Nederland? En moet je daar rekening mee houden of juist niet? Een regelrechte dubbelcasus.

Meer informatie over deze voorstelling
Zie meer over BonteHond


World Opera Lab, Turan Dokht (regie Miranda Lakerveld)  – Iran
World Opera Lab maakt interculturele opera’s. In hun laatste productie, Turan Dokht (Dochter van Turan), brengen regisseur Miranda Lakerveld en componist Aftab Darvishi het titelpersonage van Puccini’s Turandot terug naar haar Perzische geboortegrond. Na een roerige repetitieperiode, bemoeilijkt door de toenemende internationale spanningen en economische problemen, ging de productie op zondag 24 februari 2019 in première in Teheran met een team van Iraanse en Nederlandse kunstenaars. Hoe hebben diplomatieke spanningen invloed op artistieke vrijheden in internationale uitwisselingen? En, zijn onze vermeende vrijheden en ideeën over hoe mensen moeten samenleven wel zo vrij zijn ten opzichte van makers daar? De opera speelt nog op 5 en 6 juni 2019 op het Holland Festival in Amsterdam. 

Bekijk de trailer van World Opera Lab

Dries Verhoeven,  Wanna play? –  Berlijn & Ceci n’est pas… – Helsinki
Wat mag je laten zien en wat mag je niet laten zien in het publieke domein? In Ceci n’est pas… verkent Dries Verhoeven de grenzen van de publieke ruimte en confronteert hij toevallige voorbijgangers met een serie controversiële beelden. In Wanna Play? maakt hij zijn digitale zoektocht naar andere mannen voor iedereen zichtbaar op het analoge stadsplein. Verhoeven werd in West-Europese landen gedwongen zijn werk aan te passen (Helsinki) en voortijdig te stoppen (Berlijn). Hoe anticipeer je op de publieke respons, en hoe communiceer je de waarde(n) van je werk, als het werk dat niet kan doen?

Waar ging de publieke ophef in Berlijn over?


Danstheater Aya, Sluier (regie Wies Bloemen) – Indonesië
Het was best een waagstuk om Sluier in Indonesië te spelen. Het leven van een moslimmeisje dat worstelt met haar dubbele culturele achtergrond (Marokkaanse en Nederlands); een Arabische cast die hun persoonlijke ervaringen en verhalen kwetsbaar poneren en niet schromen kritisch te zijn op extremisme binnen de Islam en daarbij Koran-citaten opvoeren; de rol van de vrouw onder de loep nemen en tegelijkertijd hun Arabische en moslimcultuur niet afvallen en daarmee respectvol omgaan. Hoe breng je zo’n voorstelling voor een jong publiek naar een streng islamitisch land als Indonesië? Waarom wil je daar spelen als danstheatergezelschap en hoe ver ga je in de aanpassingen aan script en choreografie?

Meer informatie over deze voorstelling

Meer lezen over artistieke vrijheid en de uitdagingen die daarbij komen kijken als kunstenaar? Lees dan ons essay: How to refuse the world without leaving it: on art & censorship in an international context. (Engels)